Wsiadam rano do autobusu czy tramwaju, jak zwykle ścisk, a co rusz na każdym przystanku wsiadają starsze panie/babcie, które z pianą na ustach rzucają się na wolne miejsca roztrącając wszystkich swoimi barami (taka typowa babcia to 1.5-1.6 m wzrostu i pewnie jakieś 80-90 kg - to tłumaczy szerokie bary i problemy w przejściach.. No i to, że mam wrażenie, że to ja się rozpycham bo zajmuję 3/4 siedzenia, a jednak dalej czuję się jakbym był między ścianą, a.. ścianą.. ). Ogólnie - bo odbiegam od tematu - sama przejażdżka na uczelnię, a co dopiero, ba, do pracy, może przyprawić o rozstrój nerwowy. Niejednokrotnie słucham zatem muzyki, radia - w końcu oprócz muzyki można usłyszeć aktualne newsy ze świata czy z kraju, z tym, że.. Słuchając RMF MAXXX, ESKI mam wrażenie, że cały leci to samo, tak jakby wszyscy wykonawcy grali to samo tylko ewentualnie w różnych językach...

Ok, może z rana jest to jeszcze do przejścia, ale wieczorem? Człowiek jest zmęczony po całym dniu na uczelni/pracy, co niejednokrotnie jest potęgowane w drodze powrotnej przez bandę głupich nastolatek rozchichotanych na cały autobus/tramwaj, których problemem jest to, że Adiego nie będzie na najbliższej imprezce, albo: "O Boże, wiesz, nie wiem czy zrobić sobie trwałą czy nie na ten ślub, poza tym w co ja się ubiorę" (to ostatnie to akurat rozmowa przez telefon, oczywiście też na cały autobus, bo Ona musi słyszeć psiapsiółę, więc przekrzyczenie ogólnego hałasu w autobusie to sprawa oczywista) - podejmuję wtedy heroiczną decyzję, że jednak wysiądę i przesiądę się na coś innego wcześniej niż zamierzałem. Słucham tej muzyki, a raczej tego dudnienia (A sam się śmiałem z mojej mamy, że jest nie na czasie, że w ogóle nie wie co teraz leci w radiu gdy mówiła, że słucham "łubudubu") i czuję się jeszcze bardziej zmęczony. Wręcz mam przeświadczenie, że to zmęczenie to tak naprawdę zmęczenie słuchowe, które powoduje inne dolegliwości. Nie wiem jak wy, ale ja żyję w biegu i mam trochę tego dość (studia dzienne - jak to bywa chamskie okna w ciągu dnia + praca weekendami - tak, wiem, mogę rzucić, ale pieniądze są potrzebne), tego, żebym mógł jakoś żyć, muszę ostro zapieprzać, ale to nie o tym, tym razem...
Po prostu pewnego dnia zacząłem słuchać polskiego radia, a dokładnie Trójki. I tak już zostało. Znalazłem coś co od razu mnie uspokoiło, przeważnie łagodna muzyka... Choć może nie tyle łagodna, co po prostu pasująca do pory dnia, nastroju i naprawdę czuć, że każdy kawałek jest inny. Wcześniej nie mogłem 'znieść' tej stacji, ze względu na dojrzałość, aż sam zacząłem jej szukać. Taka jakby Muzyczna Dojrzałość - bo jak inaczej nazwać to, że naprawdę z przyjemnością słucham np. Grzegorza Turnaua ? Ja się na tym nie wychowałem - mam 20 lat - raczej sam musiałem poszukać tego czego bym mógł słuchać gdy Madonna, Justin, Rihanna i inne popowe lalki lecące ciągle w tych dwóch podanych stacjach, się znudzą. Do zmiany przekonał mnie też poziom audycji, albo, jak kto woli, brak poziomu u prowadzących, aczkolwiek to nie jest tak, że RMF MAXXX i ESKA to zuo. Podaję je jako przykład gdyż przynajmniej w Krakowie często je słyszę...
Słucham trójki, bo hasło "Trójka i usłyszysz więcej" do mnie przemawia, i wierzę, że do innych także i to nie bez podstaw